TCR‑di‑do’s naar Schoonhoven – de zonnige editie (28‑5‑2026)
Het is donderdag, dus dat betekent maar één ding: de pensionado’s van TC Rijnmond mogen weer los. De weerprofeten hadden het al voorspeld: zon, warmte en een oostelijk windje. Dat betekende dat we heen lekker mochten stoempen tegen de wind in, maar dat we op de terugweg beloond zouden worden met gratis rugwind. Prima deal.
Bij HDVS stonden we om 10:00 uur paraat met een mooie opkomst van zeven man sterk: FrankB, OlafdH, HansR, GerritvdH, MarcovD, LeoS en ondergetekende.
Ik liep al een tijdje rond met het idee om weer eens naar Schoonhoven te gaan. Met de oostenwind leek dat een prima plan: eerst werken, dan genieten. De groep vond dat ook — of ze waren te slaperig om tegen te sputteren — maar het werd democratisch goedgekeurd.
Twee man reden meteen vooruit. Ik dacht nog: dit gaat mis, maar wonder boven wonder kwamen ze via de Ackerdijkse Plassen weer netjes terug in de kudde. Extra lusje, gratis en voor niets.
Leo nam de leiding, maar Gerrit had blijkbaar een abonnement op de koppositie en nam het stuur al snel over. En dat wisselen gebeurde nog wel een paar keer. Via het Lage Bergse Bos volgden we min of meer de Rotte, Oud Verlaat en Nesselande. Even later passeerden we langs de A20 het laagste punt van Nederland: 6 meter onder NAP. Altijd leuk om te weten dat je eigenlijk onder water fietst.
Daarna rolden we door Moordrecht, Stolwijk, Gouda en Haastrecht. Bij de Vlist werd het landschap zo mooi dat zelfs Frank even stil werd — en dat zegt wat. De Vlist bracht ons keurig naar Schoonhoven, waar Bast Coffee ons opwachtte met een zonnig terras en een menukaart die varieerde van tosti’s tot salades. De grappen vlogen over tafel, de plagerijtjes ook. Kortom: TCR‑normaal.
Bidons gevuld (want met die warmte verdamp je sneller dan je zweet), en door. Ik stelde voor om een groepsfoto te maken bij de Veerpoort, de enige overgebleven stadspoort. Iedereen deed alsof ze dat niet nodig vonden, maar stond uiteindelijk toch keurig in de houding.
Daarna het pontje op en de Lek volgen voor wat verkoeling langs het water. Nieuwpoort sloegen we deze keer over, net als Goudriaan en Ottoland. We passeerden Kinderdijk, maar niet langs de molens — die bewaren we voor toeristen en dagen met minder kilometers.
Bij Bolnes was er kort overleg: een groep wilde via Barendrecht, maar Leo en ik kozen voor Rotterdam. Via Feijenoord en de Willemsbrug kwamen we op de Parkkade terecht, met uitzicht over de Nieuwe Maas. Tijd voor een koekiestop, want zonder koek geen koers.
Daarna via Schiedam terug naar het altijd mooie Vlaardingen.
Topdag. Zon, gezelligheid, nul lekke banden — wat wil een mens nog meer.
Iedereen bedankt voor de rit, en Leo: weer bedankt voor de navigatie en de foto’s.
Grt. JanS
