♂️ TCR‑pensionado’s naar Rockanje — 1‑9‑2026
Het is weer dinsdag, dus fietsdag voor de pensionado’s van Toerclub Rijnmond. Vannacht heeft het nog flink geonweerd, maar nu is het droog en de zon laat zich alweer vroeg zien. Na de gebruikelijke voorbereidingen ga ik snel op weg naar Hermes, ons vertrouwde clubhonk.
We zijn vandaag met tien man sterk: Frank (onze voorzitter), Bert dM, Bert S, Marcel R, Frans vL, Olaf dH, Peter V, Gerrit vH, Rob vE en ikzelf. Helaas is onze vaste fotograaf Leo verhinderd, dus weinig plaatjes vandaag — maar gelukkig genoeg verhalen.
Zoals altijd komt de vraag: Waar gaan we heen?
Ik gooi meteen Rockanje op tafel. De wind staat zuidwest, dus eerst tegenwind en hopelijk op de terugweg wind in de rug. Gerrit pakt direct de leiding richting de Beneluxtunnel, waar de roltrappen — na ruim een jaar ellende — eindelijk weer perfect draaien.
Na de Spijkenissebrug slaan we het Schapenpad over en volgen de Noorddijk langs het Scheepvaart- en Voedingskanaal. We passeren Geervliet, Heenvliet, De Put van Heenvliet, Zwartewaal en Brielle. De grote brug is afgesloten, maar iets verderop kunnen we via een smalle brug toch door. Langs de linkerkant genieten we van de mooie oude gevels.
Bij de Kogeloven houden we een koekiestop, tussen de oude kanonnen die daar staan opgesteld. Daarna rijden we door het Kruiningergors, langs de zomerresidentie van Marcel, en vervolgens door Stuifakkers — een prachtig gebied waar paarden en heckrunderen rondlopen.
In Rockanje strijken we neer bij Verhage voor de koffiestop. Prima adres, goed terras, en we vinden nog net een plekje in het zonnetje. De sterke verhalen, de ongein en de clubhumor vliegen zoals altijd over tafel. Berengezellig.
️ Terugweg met wind in de rug
Op de terugweg hebben we — zoals gehoopt — de wind in de poeperd. We passeren Hellevoetsluis, waar de weg op breking ligt, maar Gerrit leidt ons handig via de kade. Het tempo is prima, maar in de buurt van Costa Del Spui gaat Gerrit los van kop af en wordt het tempo steeds hoger. De groep breekt even, maar bij het gemaal houden we volgens traditie een koekiestop.
Daarna volgen we het Spui. Marcel en ik pakken de eerdere afslag schuin omhoog. Marcel geeft flink gas; ik houd zijn wiel, en een deel van de groep volgt ons. Via de boulevard van Spijkcittie rijden we naar de brug. Even later verlaten Frank en Olaf ons — zij zijn bijna thuis.
Ook op de viaducten gaat het gas er weer op. Ik blijf aan het wieltje van Marcel, maar Gerrit komt met een paar man eroverheen. Dat laat Marcel natuurlijk niet gebeuren: hij pakt ze terug, en ik volg. Ja, we zijn een toerclub, maar een dolletje moet kunnen.
Bij de Beneluxtunnel komen we Johanna en Meindert nog tegen; we groeten ze even. Daarna zoekt iedereen zijn eigen weg naar huis. Ik maak nog een klein lusje om de teller netjes op 100 km te krijgen.
Dankwoord
Iedereen bedankt voor de gezelligheid, de samenwerking en de gein.
Gerrit, bedankt voor het merendeel van het voorrijden.
Grt, JanS.
