TCR Dido’s naar Kijkduin – 22 oktober 2026
Het is weer donderdag en bovendien een bijzondere dag: onze trouwdag. Vandaag zijn we alweer 61 jaar getrouwd. Het weer was destijds een stuk beter dan vandaag!
Als ik naar buiten kijk, vraag ik me af of er überhaupt gefietst gaat worden met de boys van de TCR. Een appje in de groep levert weinig enthousiasme op. Dan komt er een berichtje van Leo. Hij trekt me uiteindelijk over de streep.
“Jan, jij zegt toch altijd: iedere niet gereden kilometer is voor altijd verloren?”
Ja, dat wil ik inderdaad weleens zeggen!
Volgens Leo zou het rond tien uur droog worden. Omdat de animo vandaag niet groot was, vertrekken we vanaf mijn huis. We volgen de A20 richting Maassluis. Bij de afslag Steendijkpolder raken we elkaar bijna kwijt, maar na een korte zoektocht fietsen we elkaar weer tegemoet en zetten koers naar Poortershaven.
Volgens traditie rijden we ook de Maeslantkering even op voor het mooie uitzicht. Na de afdaling is het oppassen geblazen met de stevige zijwind. Het strand slaan we deze keer over. Helaas krijgt Leo al snel een lekke band. Gelukkig is het nog droog en de reparatie is snel geklaard.
Onderweg begint het wat te regenen. Met windkracht 5 merk je daar nauwelijks iets van met wind mee. We tikken zelfs nog even de 50 km/u aan en zijn in no-time bij Loesje, waar we zoals altijd gastvrij worden ontvangen en de koffie uitstekend smaakt.
Maar dan wordt het echt serieus. Een flinke wolkbreuk barst los en het blijft maar hozen. Een extra bakje koffie biedt uitkomst terwijl we geduldig wachten tot het weer opknapt. Zodra het bijna droog is, stappen we weer op de fiets.
Het spettert nog wat, maar al snel klaart het prachtig op en rijden we zelfs weer over droge paden. Via Kwintsheul zigzaggen we richting ’t Woudt, waar we een korte koekiestop houden. Daarna fietsen we via het Abtswoudse Bos naar de Kandelaarbrug.
Ook daar is het oppassen. Door de harde wind rijden we bijna scheef hangend langs de brug en moeten we alle zeilen bijzetten om niet omver geblazen te worden. Met moeite blijven we overeind.
Daarna maken we nog een extra lusje over het bedrijventerrein en rijden via de Windas terug naar huis. Inmiddels zijn we volledig opgedroogd en ook nog eens vroeg thuis.
Ondanks het stormachtige weer was het weer heerlijk fietsen. Leo, bedankt voor het over de streep trekken, het vele kopwerk en natuurlijk de mooie foto’s!
Groeten, van JanS
