TCR met Jan en Jan en Gerrit naar “De Klip” 14-11-2026

TCR – Met Jan vN en Gerrit naar “De Klip” (14-11-2026)

Gisteren plaatste ik een oproepje op de TC Messenger: “Nog interesse in een rondje? Waarheen maakt niet uit.” Alleen Jan vN reageerde, dus spraken we af om bij mij te vertrekken. Daarna nog geprobeerd Gerrit uit de tent te lokken, en dat lukte. Even voor tienen stonden beide heren voor de deur.

Ik deed het voorstel om naar De Klip te fietsen en dat werd direct goedgekeurd. Dus op weg naar de Polderpoort. Helaas reed Jan vN al bij de brug lek. Gelukkig had hij de band in recordtempo gerepareerd en konden we snel weer verder.

Bij de Polderpoort zagen we Tinus, Ton en Iman staan, mannen met wie Gerrit en ik vroeger ook vaak hebben gefietst. Ze sloten direct bij ons aan. Gerrit nam gelijk de kop over en dat heb ik geweten. Zigzaggend door de Zuidbuurt, over smalle weggetjes vol herfstbladeren. Oppassen in de bochten dus!

Bij Maassluis bleek de brug afgesloten vanwege de intocht van Sinterklaas. We wurmden ons door de mensenmassa heen en reden langs de Nieuwe Waterweg richting Hoek van Holland. Een koekiestop sloegen we over en dus gingen we door, nu met de wind in de rug richting Kijkduin.

Daar haakten de Polderboys af voor een bezoek aan Loesje, terwijl wij verder reden. Het gemiddelde stond inmiddels op 28 km/u. Het moet toch niet gekker worden? Waar zijn we mee bezig? Ik was nu al behoorlijk gaar!

Voor Scheveningen maakten we op de bekende plek toch maar een koekiestop. Daar raakten we in gesprek met een man op een scootmobiel. Een leuke en grappige kerel.

Vervolgens reden we om de havens heen, waar het ook druk was vanwege de ontvangst van Sinterklaas. Gerrit stopte even en zei: “Jan, maak maar een fotootje.”

Daarna volgde zijn voorstel om via Meijendel en de Waalsdorpervlakte te rijden. Ook passeerden we het Oranjehotel. Bij de Bourdonklok maakte ik enkele foto’s. Deze klok wordt ieder jaar op 4 mei geluid ter nagedachtenis aan de verzetsstrijders.

Via de Wassenaarseslag reden we om het Rijksdorp heen naar De Klip voor een bakkie koffie. Het was er gezellig druk.

Toen ik wilde afrekenen bij een jonge dame achter de balie, bleef ze mij opvallend aankijken. Bleek dat Gerrit de hele rekening al had betaald. Vervolgens vroeg ze: “Mag ik vragen hoe oud u bent?” Dat mag natuurlijk altijd. Daarna wilde ze ook nog weten waar wij vandaan kwamen. Ook geen probleem.

Ik zei nog tegen haar dat die gasten zo af en toe best eens rekening met me mogen houden.

Na de koffie gingen we weer op pad. En ja hoor, Gerrit, onze onvermoeibare diesel, reed opnieuw op kop. Op het grote blad bleef hij maar doorgaan. Wordt die man dan nooit moe? Voor Jan vN leek het overigens ook geen enkele moeite te kosten.

Via Voorschoten reden we richting het Westerpark voor opnieuw een koekiestop op de bekende plek.

“Hoe gaan we verder, Jan?” vroeg Gerrit.

Ik wist eigenlijk al wat hij in gedachten had en zei: “Doe maar.”

Het werd eerst het klimmetje van de Balijbrug, daarna de Blauwe Brug. Ik dacht dat we rechtdoor zouden gaan, maar nee hoor, hij sloeg linksaf. Krijg nou wat!

Ondertussen begon Jan vN zich af te vragen hoeveel kilometers er nog resten, want hij moest ’s avonds uit eten en wilde graag op tijd thuis zijn.

Via een slingerende route langs Berkel en Rodenrijs, Oude Leede, de Kandelaar en nog wat bekende wegen kwamen we na ruim 100 kilometer uiteindelijk weer thuis.

Natuurlijk moest het fietsje eerst nog even worden schoongemaakt. Daarna naar boven, waar ik behoorlijk uitgewoond op de bank neerplofte. Dat was lang geleden. Die twee hadden het toch mooi voor elkaar gekregen.

Gerrit en Jan, bedankt dat jullie toch wel een beetje rekening met mij hebben gehouden.

Gerrit, extra bedankt voor de koffie en de fijne samenwerking. Het was een prima dag met schitterend weer, goed gezelschap en een prachtige route. Grt. JanS

Reacties zijn gesloten.