TCR-dido’s met omweg naar “Loesje” Kijkduin – 9-6-2026
Het is alweer dinsdag. Zoals altijd ben ik vroeg op. Het eerste wat ik doe: even kijken wat voor weer het is en Buienradar raadplegen. Er is wel kans op een bui hier of daar, maar het ziet er goed uit, dus op naar Hermes. Al gauw zie ik wat fietsen staan van de nog vroegere vogels.
Uiteindelijk zijn we met 9 man: FrankB, BertS, OlafdH, MarcelR, RonvdH, GerritvdH, LeoS, MarcovD en ikzelf.
De vraag is altijd: wat doen we vandaag? Het werd Loesje in Kijkduin — en ja, dat kan op heel veel manieren. Net zoals er vele wegen naar Rome leiden, geldt dat ook voor Loesje in Kijkduin.
We starten met Marcel en Marco op kop, en zowaar: het gaat lekker rustig om eerst een beetje warm te draaien. Na Windas de Kandelaarbrug over; die stond open, dus even wachten. Daarna gaat het slingerdeslang naar het Balijbos, waar een koekiestop volgt.
De kop wordt plotseling overgenomen door Gerrit, en dan weet ik het al: er komt een klimmetje, de Balijbrug over de A12, en door het mooie Westerpark en Roeleveen. Vervolgens het klimmetje van de brug over de A4, langs Drievliet, Rijswijk, Wilhelminapark, Stadslandschap Hoekpolder en Kwintsheul, om uiteindelijk in Kijkduin aan te komen voor de koffiebreak bij Loesje — heerlijk op het terras in het zonnetje.
Blijkbaar had Gerrit toch lek gereden, zeker een afloper? Maar een nieuw binnenbandje had hij al snel gemonteerd.
Na de gebruikelijke plaagstootjes en sterke verhalen volgt de terugweg. Nu met wind vol tegen in de duinen viel de groep weer eens uit elkaar, maar zoals altijd bij het strand van Hoek van Holland zijn we weer compleet.
Na de koekiestop gaan we de Nieuwe Waterweg volgen, wind mee — eindelijk. Het gas gaat erop. Vroeger reden de sterke voorop om de rest uit de wind te houden. Soms denk ik: ik ben toch geen lid meer van “De Coureur”, de wielrennersclub? De laatste jaren is het zo: hoe ouder ik word, hoe harder ik moet rijden.
Er is een soort kopgroep ontstaan en die zijn helemaal uit zicht. Leo en ik besluiten om bij de Steendijkpolder dan maar de Gaag op te zoeken, zodat we de wind bijna vol mee hebben. Leo plakt er nog een extra lusje aan en na ruim 110 km zijn we weer thuis.
Conclusie: het was een wat rommelige rit, maar wel gezellig.
Iedereen bedankt voor de rit, en vooral de kopmannen. Leo voor het uit de wind houden en de mooie extra foto’s.
Grt. JanS
Route: https://connect.garmin.com/app/activity/23187573
