TCR Dido’s besluiten naar Kijkduin te gaan
5 november 2026
Het is donderdag, dus fietsdag. Zoals gebruikelijk stappen de pensionado’s van Toerclub Rijnmond weer op de fiets. Het weer ziet er uitstekend uit: een staalblauwe lucht en volop zon. Wel staat er een stevige oostenwind, maar dat mag de pret niet drukken.
Na alle rituele voorbereidingen vertrek ik op tijd naar Hermes, ons vertrouwde clubonderkomen. De opkomst is vandaag negen man sterk: Frans van L., Bert de M., Bert S., Hans R., Frank B., Gerrit van der H., Marcel R., Leo en ikzelf. Sommige deelnemers arriveren op het laatste nippertje en hebben daardoor weinig inspraak meer in de route. Deze keer was de bestemming namelijk al bepaald: koffie drinken bij Loesje in Kijkduin.
Leo neemt direct de leiding. Zoals bekend leiden vele wegen naar Rome, en dat geldt blijkbaar ook voor Kijkduin. Het tempo ligt vanaf het begin behoorlijk hoog, wat eigenlijk wel prettig is om snel op temperatuur te komen.
Via de Windas en de Kandelaarbrug rijden we naar Delfgauw. Onderweg worden we ingehaald door enkele voormalige Polderboys: Tinus, Ton en Iman, met wie ik vroeger ook regelmatig mee fietste. Ook Gerrit kent hen goed. Natuurlijk maken we even een gezellig praatje. Even later laat Gerrit zich even terugzakken om alles weer bij elkaar te brengen, terwijl de drie Polderboys hun weg vervolgen via ADO.
Daarna volgen we de Westvliet en rijden we weer eens een iets andere route richting het Wilhelminapark en het Stadslandschap Hoekpolder. Via Kwintsheul gaat het verder. De koppositie wisselt regelmatig en ik zie Bert S. regelmatig voorbij komen. Vervolgens zorgt Leo nog voor een extra lusje door het Calisthenics Park, waarna we via Ockenburgh uiteindelijk Kijkduin bereiken voor een welverdiend bakkie koffie bij Loesje.
Tinus, Ton en Iman zitten daar al aan de koffie en wij schuiven gezellig aan. Zij vertrekken iets eerder dan wij. Zoals altijd is de sfeer uitstekend, maar vanzelfsprekend gaat het gesprek ook over de ernstige val van Ed en over Albert, die momenteel ernstig ziek is. We missen hen beiden enorm binnen de groep. Langs deze weg wens ik Ed en Albert veel sterkte toe in deze moeilijke periode.
Aan alles komt een einde, dus ook aan de koffiestop. Tijd om aan de terugweg te beginnen. Marcel neemt het voortouw en leidt ons door de duinen. Hoe het precies gebeurde weet ik niet, maar ineens rijd ik zelf op kop. Gerrit komt naast me rijden en vraagt lachend: “Ben je ons of jezelf aan het testen?” Ik zou het niet weten, haha!
Bij het strand houden we de inmiddels traditionele koekiestop. Onder het genot van een koekje maken we een praatje met enkele andere recreanten. Daarna volgen we een stuk langs de Nieuwe Waterweg. Even later slaan we af richting het Staelduinse Bos, waarna Leo ons weer op zijn bekende wijze zigzaggend door het Westland leidt. Via Maassluis en de Zuidbuurt bereiken we uiteindelijk het mooie Vlaardingen.
Daar neem ik afscheid van de groep en rijd als eerste naar huis. De rest zoekt vervolgens zijn eigen weg huiswaarts.
Al met al was het weer een heerlijke rit. Dank aan alle kopmannen voor het uitzetten en leiden van de route. Mocht ik iemand vergeten zijn, dan bij deze alsnog bedankt! Leo, bedankt voor de extra foto’s, en natuurlijk ook alle anderen bedankt voor de gezellige dag. Grt.JanS
