TCR-di-do’s met veel lusjes naar KIJKDUIN 12-2-2026
Na een drukke dinsdag met negen man stonden we deze donderdag met een compact clubje van vier aan de start: Frank B., Gerrit van der H., ons nieuwe lid Ron van der H. en ikzelf. Het was droog, dus niets stond een mooie rit in de weg. Omdat ik graag eens “heel anders” wilde rijden, nam ik het voortouw.
Vanaf de Windas stuurde ik ons richting de brug over de Delftse Schie. Daarna volgden de Ackerdijkse Plassen, altijd een prachtig vogelgebied met uitzichtpunt. Via Berkel reden we door naar het Balijbos, waar we over de blauwe brug gingen — meteen een mooi fotomomentje. Gerrit nam daarna de kop over, en dan weet je hoe laat het is: het klimmetje van de Balijbrug over de A12 kon niet uitblijven.
Na de afdaling doken we het Westerpark in en slingerden we richting de Nieuwe Driemanspolder met de stalen brug. Vervolgens nog een klimmetje over de A4, langs Park Drievliet, en daarna een reeks kleine lusjes. Via de Zuidvliet en Stadsland Hoekpolder reden we uiteindelijk, na 58 kilometer, Kijkduin binnen voor een welverdiend bakkie bij Loesje. Altijd gezellig daar.
De terugweg verliep minder vlekkeloos. In de buurt van ’t Woudt schoot mijn hartslag ineens omhoog door boezemfibrilleren. Zelf 112 gebeld en die waren er snel, Na uitgebreid onderzoek en toen alles weer normaal was, mocht ik gelukkig mijn rit vervolgen. Wat een geweldige mensen en heel erg aardig! Mogen blij zijn dat we in Nederland wonen wat dat betreft! Ondertussen was Gerrit — die al met een scheur in zijn buitenband kampte — iets eerder vertrokken. Door veel staand te fietsen wist hij toch veilig thuis te komen. Ron koos even later zijn eigen route huiswaarts, terwijl Frank bij mij bleef. Vlak bij huis reed hij nog lek, maar samen zetten we er snel een nieuw binnenbandje in en konden we de rit afronden.
Heren, bedankt voor het wachten, de begeleiding en het gezelschap. Morgen weer een nieuwe kans.
Groet,
Jan S.
