♂️ TCR‑dido rondje met Leo en Gerrit — 14-5-2026
Het is donderdag, dus fietsdag voor de pensionado’s van Toerclub Rijnmond. Zoals altijd begint de dag met het bekende ochtendritueel: even naar buiten koekeloeren of het droog is. Nou… nee dus. De hemelsluizen stonden wagenwijd open.
Gelukkig voorspelde Buienradar een droge periode rond elf uur. Dus meteen contact met de twee andere musketiers — Gerrit en Leo — en het voorstel gedaan om een uurtje later te vertrekken. Unaniem goedgekeurd. Een appje op TC Messenger en WhatsApp leverde weinig respons op, maar ach… kwaliteit boven kwantiteit.
Bij de club aangekomen was het eerst muisstil, maar niet voor lang: daar flitsten Gerrit en Leo al voorbij. Ik dacht nog: het zal wel een klein rondje worden vandaag. Maar nee hoor — Leo had een ander plan. Een rondje Wassenaar, maar dan weer compleet anders dan anders. Hij nam direct de leiding, en tegenwoordig kan hij zelfs mijn hartslag in de gaten houden via zijn fietscomputer. Luxe! En met twee sterke mannen om me uit de noordelijke wind te houden, voelde het bijna als business class fietsen.
Via Windas en de Kandelaar reden we naar de Zweth, daarna linksaf richting Delft en Delfgauw. Het zonnetje brak door, de straten droogden op en het humeur steeg met elke kilometer. We doken het Delftsehout in en zigzagden over smalle paadjes en boogbruggetjes. Eén foutje en je ligt in de plomp — dus scherp blijven.
Daarna volgde Ypenburg, waar we over het voormalige vliegveld reden. Altijd bijzonder terrein. Vervolgens een klimmetje over de brug van de A4 richting Leidschendam en het Leidschendammerhout, waar we een welverdiende koekiestop hielden bij de Vogelplas Starrevaart.
We vervolgden onze weg door Voorschoten, en na het station doken we met een scherpe bocht rechtsaf langs Landgoed De Horsten. Daarna slingerden we dwars door Wassenaar, langs gezellige winkelstraatjes en terrassen, en via Duinrell en Rijksdorp kwamen we aan bij de KLIP. Altijd gezellig daar. Leo trakteerde op koffie, appeltaart of iets anders naar keuze — Leo, nogmaals bedankt.
Na de uitgebreide pauze volgde het klimmetje van de Wassenaarseslag, waarna we de duinen van Meijendel indoken. Slingerend richting Scheveningen, Kijkduin, Ter Heijde en uiteindelijk Hoek van Holland, waar het druk was vanwege de opening van het strandseizoen. Ons vaste bankje was bezet, dus dan maar een ander.
De laatste kilometers gingen langs de Nieuwe Waterweg, met de wind half opzij. En na ruim 100 kilometer stonden we weer thuis.
Conclusie: een prachtig rondje, schitterend weer, topgezelschap en heerlijk gefietst.
Leo bedankt voor het uit de wind houden de koffie, het gebak, de navigatie en de foto’s. Gerrit ook bedankt voor het uit de wind houden en de constante steun.
En zoals altijd:
Wie niet waagt, wie niet fietst — elke niet gereden kilometer is voor altijd verloren.
Grt. JanS
Route: https://connect.garmin.com/app/activity/228807832
